กิยามุลลัยล์ (قيام الليل) คือการลุกขึ้นนมาซในยามค่ำคืน ขณะที่ผู้คนหลับใหล เงียบสงัด และไม่มีสายตาใครมองเห็น นี่จึงเป็นอิบาดะฮ์ที่ทดสอบ “หัวใจ” มากกว่าร่างกาย
ทำไมจึงเรียกว่า “การควบคุมหัวใจ”?
1. เพราะต้องเอาชนะความรักความสบาย
กลางคืนคือเวลาพักผ่อน การลุกขึ้นนมาซจึงต้องเอาชนะ นัฟส์ (ความใฝ่ต่ำ) ก่อนหัวใจที่เลือกพระเจ้าเหนือความสบาย คือหัวใจที่ถูกฝึกแล้ว
2. เพราะเป็นอิบาดะฮ์ที่บริสุทธิ์จากการโอ้อวด
กลางคืนไม่มีผู้คนเห็น ความตั้งใจ (นิยะฮ์) จึงชัดเจนกว่าอิบาดะฮ์อื่น
ท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อลฯ) ให้ความสำคัญกับนมาซกลางคืน (ซอลาตุลลัยล์) เพราะมันชำระริยาอ์ (การโอ้อวด) ออกจากหัวใจ
3. เพราะเป็นเวลาที่หัวใจอ่อนโยนที่สุด
อัลกุรอานกล่าวถึงการลุกขึ้นในยามกลางคืนเพื่ออิบาดะฮ์ (อัลมุซซัมมิล 73:1–6) ว่าเป็นช่วงที่คำกล่าวมั่นคงและหัวใจจดจ่อ
ความเงียบทำให้การซิกร์ (การรำลึกถึงพระเจ้า) ลึกซึ้งกว่ากลางวัน
4. เพราะทำให้หัวใจมีนูร (แสงสว่าง)
ตามคำสอนของอะฮ์ลุลบัยต์ (อ.) กิยามุลลัยล์คือสาเหตุของ :
- ความกระจ่างของจิตใจ
- ความหนักแน่นในการตัดสินใจ
- ความสงบในความทุกข์
มีรายงานจาก ท่านอะลี อิบนุ อบีฏอลิบ (อ.) ว่า การยืนนมาซกลางคืนทำให้ใบหน้ามีรัศมี เพราะหัวใจใกล้ชิดพระเจ้า
กิยามฝึกหัวใจอย่างไร?
1. ฝึกความอิคลาศ (ความบริสุทธิ์ใจ) ไม่มีใครเห็น นอกจากอัลลอฮ์
2. ฝึกความอดทน หัวใจเรียนรู้การไม่ตามใจตนเอง
3. ฝึกการพึ่งพาพระเจ้า กลางคืน คือเวลาที่คนรู้สึกอ่อนแอที่สุด
การยืนนมาซ คือการมอบหัวใจทั้งดวงให้พระองค์
กิยามในเดือนรอมฎอน เมื่อรวมกับการถือศีลอด ร่างกายถูกควบคุมตอนกลางวัน หัวใจถูกขัดเกลาตอนกลางคืน นี่คือสมดุลของกายและวิญญาณ
สรุป
กิยามไม่ใช่แค่ “การยืน” แต่คือการยืนหยัดของหัวใจ ยืนต่อหน้าพระเจ้า เหนือความง่วง เหนือความเหนื่อย เหนืออัตตา
บทความโดย : เชคมุฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ
Copyright © 2018 SAHIBZAMAN.NET- สื่อเรียนรู้สำหรับอิสระชนคนรุ่นใหม่