ในมุมมองของโลก นักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอาจวัดกันที่ยอดขายหรือกำไร แต่อัตลักษณ์ของนักธุรกิจที่อัลลอฮ์ทรงชื่นชมในโองการนี้ ได้เตือนสติเราทุกคนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการทำมาหากินในยุคปัจจุบันว่า "อย่าปล่อยให้งานที่สร้างรายได้ทางโลก มาทำลายสิ่งที่ควรจะได้รับทางอาคิเราะฮ์ของเรา" การทำงานอย่างซื่อสัตย์และนมาซตรงเวลา คือ คุณลักษณะของมหาบุรุษที่อัลลอฮ์ทรงรักและชื่นชม

     พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงสูงส่ง ทรงตรัสว่า :

رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ ۙ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ

     "บรรดาบุรุษที่การค้าและการขายมิได้ทำให้พวกเขาหันห่างจากการรำลึกถึงอัลลอฮ์ และการดำรงไว้ซึ่งการนมาซ และการจ่ายซะกาต เพราะพวกเขากลัววันหนึ่ง (วันกิยามะฮ์) ที่หัวใจและสายตาจะเหลือกลานในวันนั้น"

     โองการนี้มาจากคัมภีร์อัลกุรอานบท (ซูเราะฮ์) อัน-นูร โองการ (อายะฮ์) ที่ 37 ซึ่งเป็นหนึ่งในอายะห์ที่ทรงคุณค่าและให้ภาพสะท้อนที่งดงามเกี่ยวกับคุณลักษณะของ "ผู้ศรัทธาที่แท้จริง" ในการดำเนินชีวิตประจำวัน โดยมีรายละเอียดความหมาย บทเรียน และแง่คิดที่ลึกซึ้งดังนี้

การอธิบายโองการ

     โองการนี้อัลลอฮ์ (ซ.บ.) ทรงชื่นชมกลุ่มชนกลุ่มหนึ่งที่พระองค์ทรงเรียกว่า "ริญาล" (رِجَالٌ) ซึ่งในบริบทนี้ไม่ได้หมายถึง "ผู้ชาย" ในแง่ของเพศสภาพเพียงอย่างเดียว แต่หมายถึง "มหาบุรุษ" หรือ "ผู้ที่มีจิตใจสูงส่งและกล้าหาญ" ในทางศรัทธา

     คนกลุ่มนี้คือ ผู้ที่ประกอบอาชีพ ทำมาหากิน มีธุรกิจการค้า (ซึ่งเป็นสิ่งอนุมัติหรือฮาลาล) แต่พวกเขามีการจัดระเบียบชีวิตที่ยอดเยี่ยม โลกดุนยา (ความร่ำรวย การงาน ธุรกิจ) ไม่สามารถครอบงำหรือดึงพวกเขาให้ออกห่างจากหน้าที่ต่อพระผู้เป็นเจ้าได้ เมื่อถึงเวลาละหมาดหรือเวลาที่ต้องทำความดี พวกเขาจะละทิ้งผลประโยชน์ทางโลกทันทีเพื่อมุ่งสู่พระองค์

บทเรียนและแง่คิดสำคัญสำหรับการดำเนินชีวิต

• ความสมดุลระหว่างดุนยา (ทางโลก) และอาคิเราะห์ (ทางธรรม) :

          อิสลามไม่ได้ห้ามการทำธุรกิจ ไม่ได้ห้ามการร่ำรวย และไม่ได้บอกให้ละทิ้งโลกใบนี้ไปอยู่แต่ในมัสยิด โองการนี้ชมเชยผู้ที่ทำการค้าขาย (تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ) แสดงว่าการทำมาหากินเป็นสิ่งที่ดี แต่ข้อเงื่อนไขคือ "ต้องไม่ทำให้เพลิดเพลินจนลืมอัลลอฮ์" ธุรกิจที่ดีต้องขับเคลื่อนควบคู่ไปกับคุณธรรม

• การจัดลำดับความสำคัญ :

          มหาบุรุษในอายะห์นี้คือผู้ที่รู้ว่าอะไรคือสิ่งชั่วคราวและอะไรคือสิ่งสถาพร ผลกำไรจากการค้าคือสิ่งชั่วคราว แต่ผลบุญจากการนมาซ การจ่ายซะกาต และการรำลึกถึงอัลลอฮ์คือสิ่งสถาพร เมื่อสองสิ่งนี้มาตัดกัน พวกเขาเลือกพระเจ้าก่อนเสมอ

• ความกลัวต่อวันกิยามะห์เป็นแรงผลักดันความดี :

          ท้ายอายะห์ระบุว่า เหตุผลที่พวกเขาไม่ยอมให้การค้ามาทำให้ลืมอัลลอฮ์ เพราะพวกเขามี "ความยำเกรงและความกลัวอย่างแท้จริงต่อวันแห่งการพิพากษา" (วันที่หัวใจและสายตาจะเหลือกลานด้วยความหวาดกลัว) ความกลัวนี้ไม่ได้ทำให้พวกเขาท้อแท้ แต่เป็นแรงผลักดันให้พวกเขาซื่อสัตย์ในการค้า ไม่โกง และรีบเร่งทำความดี

• นิยามของ "ความสำเร็จ" ที่แท้จริง :

          ในมุมมองของโลก นักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอาจวัดกันที่ยอดขายหรือกำไร แต่อัตลักษณ์ของนักธุรกิจที่อัลลอฮ์ทรงชื่นชมในอายะห์นี้ คือผู้ที่สามารถควบคุมทรัพย์สินของตนเองได้ ไม่ใช่ปล่อยให้ทรัพย์สินและผลประโยชน์มาควบคุมจิตวิญญาณ

สรุปแง่คิด : โองการนี้เตือนสติเราทุกคนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการทำมาหากินในยุคปัจจุบันว่า "อย่าปล่อยให้งานที่สร้างรายได้ทางโลก มาทำลายสิ่งที่ควรจะได้รับทางอาคิเราะฮ์ของเรา" การทำงานอย่างซื่อสัตย์และนมาซตรงเวลา คือ คุณลักษณะของมหาบุรุษที่อัลลอฮ์ทรงรักและชื่นชม

บทความ : เชคมุฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ

Copyright © 2026 SAHIBZAMAN.NET-สื่อเรียนรู้อิสลามสำหรับอิสระชนคนรุ่นใหม่