ศักดิ์ศรีของผู้คืนเกียรติแก่หมู่มิตร... ผู้พิชิตความอัปยศ : คำสัญญาของพระเจ้าต่อแนวรบแห่งสัจธรรม
ศักดิ์ศรีของผู้คืนเกียรติแก่หมู่มิตร... ผู้พิชิตความอัปยศ : คำสัญญาของพระเจ้าต่อแนวรบแห่งสัจธรรม

ศักดิ์ศรีของหมู่มิตรของพระเจ้าและความปราชัยของเหล่าศัตรู "ความหวังในการปรากฏตัวของผู้ช่วยให้รอด (มุนญี) เป็นเหมือนดวงประทีปที่ส่องสว่างอยู่ในหัวใจ ความเชื่อในวันอันสดใสที่จะมาถึงนั้น เป็นแรงบันดาลใจให้แก่ผู้คน...

    สิ่งที่ทำให้แนวรบของสัจธรรมและหัวใจที่บริสุทธิ์ทั้งหลายเกิดความมั่งคงและมีพลังคือความหวังในวันที่โลกจะได้รับการปลดปล่อยจากการกดขี่ ความวุ่นวาย และความอยุติธรรมผ่านทางผู้ช่วยให้รอด (มุนญี) ที่ถูกสัญญาไว้ และแสงแห่งความยุติธรรมและสันติสุขจะแผ่ไปทั่วโลก ความหวังนี้เป็นเหมือนตะเกียงในหัวใจของบรรดาผู้ศรัทธาและอิสระชนที่ทำให้พวกเขามั่นคงบนเส้นทางแห่งสัจธรรมและเตือนพวกเขาว่าการพยายามทำความดีและการยืนหยัดอย่างมั่นคงเมื่อเผชิญกับความยากลำบากจะไม่สูญเปล่า

    ความเชื่อในวันอันสดใสที่จะมาถึงนั้น เป็นแรงผลักดันให้ผู้คนเดินบนเส้นทางแห่งความยุติธรรม ความบริสุทธิ์ และการรับใช้ผู้อื่น และหลีกเลี่ยงความสิ้นหวังและความอ่อนแอ ความหวังเช่นนี้ ทำให้หัวใจใกล้ชิดกันมากขึ้นและเสริมสร้างจิตวิญญาณแห่งความอดทน ความเพียร และความรับผิดชอบในสังคม เพราะทุกคนรู้ว่า การมุ่งมั่นเพื่อความดีและการปกป้องสัจธรรมเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมโลกให้พร้อมสำหรับอนาคตที่สดใส

    คำถามที่ร้อนแรงเหล่านี้ที่ดังก้องอยู่ในบท "ดุอาอ์นุดบะฮ์" นั้นหมายถึงความเชื่อในอนาคตเช่นนี้ มันคือเสียงร้องจากใจกลางประวัติศาสตร์และจากส่วนลึกของจิตวิญญาณของบรรดาผู้ที่รอคอย เมื่อกล่าวว่า :

أَیْنَ مُعِزُّ الْأَوْلِیاءِ وَ مُذِلُّ الْأَعْداءِ؟

“ผู้ที่จะทำให้หมู่มิตรของพระเจ้ามีเกียรติศักดิ์ศรี และทำให้เหล่าศัตรูของพระเจ้าพบกับความอัปยศอดสูอยู่ที่ไหนเล่า?”

    แท้จริงแล้วคือเสียงเรียกร้องแห่งความหวังและการรอคอยสำหรับการสถาปนาความยุติธรรมและการคืนศักดิ์ศรีแก่บรรดาผู้ศรัทธา การค้นหานี้ไม่ใช่เพียงแค่คำถามทางวาจา แต่แสดงออกถึงความปรารถนาอย่างลึกซึ้งต่อการบรรลุคำสัญญาแห่งพระเจ้าที่หลายหัวใจยึดมั่นและมีความผูกพัน

    ในอีกประโยคหนึ่ง เราจะอ่านว่า :

أَیْنَ صاحِبُ یَوْمِ الْفَتْحِ وَناشِرُ رایَةِ الْهُدىٰ؟

“เจ้าของวันแห่งการพิชิต และผู้แผ่ขยายธง แห่งการนำทาง อยู่ที่ไหนเล่า?”

    ประโยคนี้เป็นการเตือนใจถึงวันที่การชี้นำจากพระเจ้าจะปรากฏในโลกอย่างชัดเจนและครอบคลุมยิ่งขึ้น และมนุษย์จะมองเห็นเส้นทางแห่งความจริงได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ในวันนั้น คุณค่าของมนุษย์และคุณค่าแห่งพระเจ้าจะพบที่ทางที่แท้จริง และความยุติธรรมและจิตวิญญาณจะพบรูปลักษณ์ใหม่ในชีวิตของผู้คน

    สิ่งสำคัญ คือ ต้องรู้ว่า การรอคอยสำหรับวันนั้นไม่ได้หมายความว่า เราอยู่เฉย ๆ แต่เป็นการเรียกร้องให้เราแก้ไขปรับปรุงและพัฒนาตนเอง และมุ่งมั่นที่จะเผยแพร่ความดีและความยุติธรรมอย่างสุดความสามารถ มนุษย์ทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในการเตรียมสังคมสำหรับอนาคตที่สดใสได้ด้วยการประพฤติตนอย่างถูกต้อง ซื่อสัตย์ รับใช้ผู้อื่น และยึดมั่นในคุณธรรม

    ดังนั้น หัวใจที่เปี่ยมด้วยความหวัง จึงกระซิบคำถามนี้อยู่เสมอ ในขณะที่พยายามยืนหยัดบนเส้นทางแห่งสัจธรรมและความบริสุทธิ์ ความหวังในการปรากฏตัวของผู้ช่วยให้รอด (อิมามมะฮ์ดี-อ.) คือดวงประทีปที่ส่องสว่างอยู่ในหัวใจและเตือนใจผู้คนว่า อนาคตจะสดใสกว่า ยุติธรรมกว่า และเปี่ยมไปด้วยการชี้นำ (ฮิดายะฮ์)


บทความ :  เชคมุฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ

Copyright © 2026 SAHIBZAMAN.NET- สื่อเรียนรู้อิสลามสำหรับอิสระชนคนรุ่นใหม่

ผู้เยี่ยมชมอยู่ขณะนี้

มี 233 ผู้มาเยือน และ ไม่มีสมาชิกออนไลน์ ออนไลน์

29542169
Today
Yesterday
This Week
Last Week
This Month
Last Month
All days
12877
19061
83075
29352991
133511
477886
29542169

พฤ 09 เม.ย. 2026 :: 16:12:59