ดุอาอ์วันที่หกของเดือนรอมฏอน เน้นถึงเรื่อง “การป้องกันตนเองจากบาปและสาเหตุแห่งความกริ้วของอัลลอฮ์” มากกว่าการขออภัยโทษหลังจากทำผิด คือดุอาอ์ของคนที่ “กลัวการห่างไกลพระองค์” มากกว่ากลัวโทษ จุดสำคัญของดุอาอ์วันนี้ : ไม่ได้ขอแค่ “การอภัยโทษ” แต่ขอให้ห่างจาก “ต้นเหตุของบาป”
บทดุอาอ์วันที่ 6 เดือนรอมฎอน
اللّهُمَّ لا تَخْذُلْنِي فِيهِ لِتَعَرُّضِ مَعْصِيَتِكَ، وَلا تَضْرِبْنِي بِسِياطِ نَقِمَتِكَ، وَزَحْزِحْنِي فِيهِ مِنْ مُوجِباتِ سَخَطِكَ، بِمَنِّكَ وَأَيادِيكَ، يا مُنْتَهى رَغْبَةِ الرّاغِبِينَ
ความหมาย :
โอ้อัลลอฮ์ โปรดอย่าทรงปล่อยให้ข้าพระองค์ต้องเผชิญกับการฝ่าฝืนต่อพระองค์ และอย่าทรงลงโทษข้าพระองค์ด้วยแส้แห่งการกริ้วโกรธของพระองค์ และโปรดให้ข้าพระองค์ห่างไกลจากสาเหตุที่ทำให้พระองค์ทรงพิโรธ ด้วยความโปรดปรานและความเมตตาของพระองค์ โอ้ผู้ทรงเป็นที่สุดแห่งความปรารถนาของบรรดาผู้วิงวอน
คำอธิบายดุอาอ์วันที่ 6 เดือนรอมฎอน
ดุอาอ์บทนี้เน้นเรื่อง “การป้องกันตนเองจากบาปและสาเหตุแห่งความกริ้วของอัลลอฮ์” มากกว่าการขออภัยโทษหลังจากทำผิด
1. “لا تَخْذُلْنِي فِيهِ لِتَعَرُّضِ مَعْصِيَتِكَ”
อย่าทรงปล่อยให้ข้าพระองค์เผชิญกับการฝ่าฝืนพระองค์
คำว่า ตัคซุลนี (تخذلني) หมายถึง
“ปล่อยให้โดดเดี่ยว”, "ทอดทิ้ง" หรือ “ไม่ช่วยเหลือ”
ความหมายลึกซึ้ง คือ :
เราขอให้อัลลอฮ์ อย่าปล่อยเราไว้กับตัวเอง เพราะมนุษย์เมื่อถูกปล่อยให้พึ่งพาตัวเองเพียงลำพัง ย่อมอ่อนแอและตกสู่บาปได้ง่าย
บทเรียน :
ภัยที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่ศัตรูภายนอก แต่คือการที่อัลลอฮ์ทรงปล่อยและทอดทิ้งเราเพราะความดื้อรั้นของเราเอง
2. “وَلا تَضْرِبْنِي بِسِياطِ نَقِمَتِكَ”
อย่าทรงลงโทษข้าพระองค์ด้วยแส้แห่งความกริ้ว
“สิยาฏ (سياط)” แปลว่า แส้
เป็นการเปรียบเปรยถึงบทลงโทษที่รุนแรง
“นะกิมะฮ์ (نقمة)” หมายถึง การลงโทษที่เกิดจากความกริ้ว
ในเชิงจิตวิญญาณ อาจหมายถึง :
- การสูญเสียความสงบในหัวใจ
- การถูกปิดกั้นจากฮิดายะฮ์ (การชี้นำ)
- การห่างไกลจากความใกล้ชิดพระองค์
ไม่จำเป็นต้องเป็นโทษทางร่างกายเท่านั้น แต่รวมถึงโทษทางจิตวิญญาณ
3. “وَزَحْزِحْنِي فِيهِ مِنْ مُوجِباتِ سَخَطِكَ”
โปรดให้ข้าพระองค์ห่างไกลจากสาเหตุแห่งความพิโรธ
คำว่า ซะห์ซิห์นี (زحزحني) หมายถึง
“ผลักให้ห่างออกไปอย่างมาก”
นี่คือจุดสำคัญของดุอาอ์วันนี้ : ไม่ได้ขอแค่ “การอภัยโทษ” แต่ขอให้ห่างจาก “ต้นเหตุของบาป”
เช่น :
- สภาพแวดล้อมที่นำไปสู่ความผิดบาป
- ความโอหัง
- ความประมาท (ฆ็อฟละฮ์) , ความหลงลืมจากการรำลึกถึงพระเจ้า
- การคบเพื่อนที่ไม่ดี
นี่คือการป้องกันก่อนเกิดบาป
4. “بِمَنِّكَ وَأَيادِيكَ، يا مُنْتَهى رَغْبَةِ الرّاغِبِينَ”
ด้วยความโปรดปรานของพระองค์ โอ้ผู้เป็นที่สุดแห่งความปรารถนาของผู้มีความปรารถนาทั้งหลาย
“มันนิกะ” = ความโปรดปรานที่ให้โดยไม่คู่ควร
“อะยาดีกะ” = ความกรุณาอันมากมาย
“มุนตะฮา ร็อฆบะติรรอฆิบีน” = จุดสูงสุดของทุกความปรารถนาของผู้มีความปรารถนาทั้งหลาย
หมายความว่า :
สุดท้ายแล้ว มนุษย์ไม่ได้ต้องการเพียงสวรรค์ แต่ต้องการความใกล้ชิดพระองค์
แก่นของดุอาอ์วันนี้
1. ขออย่าให้ถูกปล่อยให้หลงทาง
2. ขออย่าให้ถูกลงโทษ
3. ขอให้ห่างจากต้นเหตุแห่งบาป
4. ขอความเมตตาจากพระองค์เป็นเกราะคุ้มกัน
นี่คือดุอาอ์ของคนที่ “กลัวการห่างไกลพระองค์” มากกว่ากลัวโทษ
บทความโดย : เชคมุฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ
Copyright © 2018 SAHIBZAMAN.NET- สื่อเรียนรู้สำหรับอิสระชนคนรุ่นใหม่