เกณฑ์วัดคุณค่าของมนุษย์ : บทเรียนจากวาทะธรรมแห่งชีวิต
เกณฑ์วัดคุณค่าของมนุษย์ : บทเรียนจากวาทะธรรมแห่งชีวิต

สัจธรรมที่สะท้อนถึงสัจนิยม (Realism) ของสังคมมนุษย์และความยุติธรรมอันเที่ยงแท้ของพระผู้เป็นเจ้า ที่สะท้อนถึงค่านิยมทางโลกและสัจธรรมในโลกหน้า ซึ่งมนุษย์ส่วนใหญ่มักใช้เกณฑ์ภายนอก คนมีเงินมักได้รับความเคารพ มีอำนาจ และมีอิทธิพล ในวันพิพากษาทุกคนจะมีความเท่าเทียมกันในฐานะบ่าวของพระองค์ สิ่งเดียวที่มีค่าและใช้เป็นตัวชี้วัดความประเสริฐ ความรอดพ้น หรือความหายนะ คือ "อะมั้ล" การกระทำ ความดีงาม และความยำเกรง

     ท่านอิมามอะลี อัล-ฮาดี (อ.) กล่าวว่า :

 اَلنّاسُ فِي الدُّنيا بِالْأَموالِ وَفىِ الاْخِـرَةِ بِالاَْعـمالِ

"มนุษย์ในโลกดุนยา (โลกนี้) วัดกันด้วยทรัพย์สินเงินทอง ส่วนในโลกอาคิเราะฮ์ (โลกหน้า) วัดกันด้วยการกระทำ (ความดีงาม)"

(บิฮารุลอันวาร, มัจญ์ลิซี, เล่ม 75, หน้า 368)

 

     ฮะดีษ (วจนะ) บทนี้เป็นคำสอนและวาทะธรรมที่ลุ่มลึกและเปี่ยมไปด้วยคุณค่าจากท่านอิมาม อะลี อัล-ฮาดี (อ.) ที่สะท้อนถึงค่านิยมทางโลกและสัจธรรมในโลกหน้า ซึ่งสามารถอธิบายเนื้อหาและข้อคิดได้ดังนี้

 

คำอธิบายและข้อคิดจากฮะดีษ

 

     ฮะดีษบทนี้เป็นสัจธรรมที่สะท้อนถึงสัจนิยม (Realism) ของสังคมมนุษย์ และความยุติธรรมอันเที่ยงแท้ของพระผู้เป็นเจ้า โดยสามารถแบ่งการอธิบายออกเป็น 2 ส่วนหลักดังนี้ :

 

1) "มนุษย์ในโลกดุนยา วัดกันด้วยทรัพย์สินเงินทอง" (اَلنّاسُ فِي الدُّنيا بِالْأَموالِ)

     ▪️ ภาพสะท้อนความเป็นจริงของสังคม : ท่านอิมามฮาดี (อ.) กำลังชี้ให้เห็นสัจธรรมของโลกดุนยาว่า มนุษย์ส่วนใหญ่มักใช้เกณฑ์ภายนอกอย่าง "ทรัพย์สิน" "ฐานะ" หรือ "เงินทอง" ในการให้คุณค่า ตัดสินใจ และจัดลำดับชั้นทางสังคม คนมีเงินมักได้รับความเคารพ มีอำนาจ และมีอิทธิพล

     ▪️ คำเตือนสติ : ประโยคนี้ไม่ได้หมายความว่าท่านอิมาม (อ.) สนับสนุนให้คนสะสมเงินทองเพื่อความยิ่งใหญ่ แต่เป็นการเตือนให้เรารู้เท่าทันความเป็นไปของโลก ว่าค่านิยมของดุนยานั้นฉาบฉวยและขึ้นอยู่กับวัตถุ

 

2) "ส่วนในโลกอาคิเราะฮ์ วัดกันด้วยการกระทำ" (وَفىِ الاْخِـرَةِ بِالاَْعـمالِ)

     ▪️ เกณฑ์ที่แท้จริง ณ พระผู้เป็นเจ้า : เมื่อมนุษย์ข้ามผ่านไปยังโลกหน้า (อาคิเราะฮ์) ทรัพย์สิน ยศถาบรรดาศักดิ์ และอำนาจที่เคยยิ่งใหญ่ในโลกนี้จะหมดความหมายโดยสิ้นเชิง สิ่งเดียวที่มีค่าและใช้เป็นตัวชี้วัดความประเสริฐ ความรอดพ้น หรือความหายนะ คือ "อะมั้ล" (การกระทำ ความดีงาม และความยำเกรง)

     ▪️ ความยุติธรรมอันเที่ยงแท้ : ในวันพิพากษา ทุกคนจะมีความเท่าเทียมกันในฐานะบ่าวของพระองค์ คนยากจนในโลกนี้ที่มีศรัทธาและการกระทำที่ดีงาม จะกลายเป็นผู้ที่มีฐานะสูงส่งในอาคิเราะฮ์ ส่วนคนรวยที่ใช้ชีวิตอย่างละเลยคุณธรรม ทรัพย์สินของเขาก็ไม่สามารถช่วยอะไรเขาได้เลย

 

บทสรุปและวิธีนำไปใช้ในชีวิต

 

    ฮะดีษนี้เตือนใจเราให้จัดวางความสำคัญของชีวิตให้ถูกต้อง

        ▪️ อย่าหลงระเริงไปกับค่านิยมของโลกดุนยาที่มองคนแค่เปลือกนอกหรือเม็ดเงิน

        ▪️ ให้มุ่งเน้นการสะสม "เสบียงแห่งความดี" (อะมั้ล ซอลิห์)

        ▪️ หากพระองค์ประทานทรัพย์สินเงินทองให้ในโลกนี้ ก็จงเปลี่ยนมันให้เป็น "การกระทำที่ดี" (เช่น การบริจาค การช่วยเหลือผู้คน) เพื่อที่ทรัพย์สินในดุนยาจะได้แปรเปลี่ยนเป็นความดีงามที่หยั่งยืนในอาคิเราะฮ์นั่นเอง


บทความ : เชคมูฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ

Copyright © 2026 SAHIBZAMAN.NET- สื่อเรียนรู้อิสลามสำหรับอิสระชนคนรุ่นใหม่

ผู้เยี่ยมชมอยู่ขณะนี้

มี 117 ผู้มาเยือน และ ไม่มีสมาชิกออนไลน์ ออนไลน์

31480087
Today
Yesterday
This Week
Last Week
This Month
Last Month
All days
2334
11612
2334
31398151
187794
304350
31480087

อ 18 ต.ค. 2026 :: 05:49:08